Wij doen Agile of Wij doen Scrum

Kreten die je vaker hoort. Het vreemde aan deze uitspraak ontdekken, begint met een vergelijk. “Ik doe gelukkig” of “Ik doe verkeer”.
“Agile” is een mindset en “SCRUM” is een framework om te helpen steeds een stukje wendbaarder te worden.

Op zich is het niet zo belangrijk om dit taalgebruik aan te kaarten, maar in mijn persoonlijke ervaringen zijn die meeste teams die deze uitspraken doen juist helemaal niet zo agile en gebruiken ze geen SCRUM maar misbruiken ze het. Je kunt dit het beste zien aan een voorbeeld waarin ik bij aanwezig was, waar elke dag een standup was waarin de project leider aan een ieder vroeg hoe de taak ermee stond, hoeveel uur de persoon gebruikt had en hoeveel uur hij/zij nog nodig dacht te hebben. De retrospective was een ‘klaaguurtje’ waarin veel items werden aangekaart, maar er geen akties volgden. De planning van het hele bedrijf stond in een Ghantt chart en de medewerkers hadden totaal geen invloed op de inhoud van een sprint.

Wanneer dan wel? 

Zodra ieder individu binnen een bedrijf begrijpt dat het om een relatief korte evolutie is, maar zeker geen ‘switch’ van de een op andere dag. Zolang iedereen binnen het bedrijf begrijpt dat “eigenaarschap”(ownership) geen “nou heb ik het voor het zeggen” inhoudt, maar dat het de verantwoordelijkheid krijgen en nemen is om werk zo pro-actief mogelijk op te leveren.

Het belang zit niet in het hebben van 5 ceremonies, maar in de 3 pilaren:

  • transparantie (tranparancy)
  • Inspecteren (inspect)
  • Aanpassen (adapt)

Wat ikzelf als ‘regel’ stel binnen en buiten de teams is
Er is geen “ik heb het gehaald” of “ik heb gefaald” (danwel “we” als we team overstijgend kijken). We slagen met zijn allen, of we falen met zijn allen en een tussenweg is er niet!

In de praktijk zie ik dat daardoor veel sneller “swarming” plaatsvindt, waarbij in geval van vertraging/moeilijkheden het hele team meewerkt aan het loskrijgen en afmaken van een stuk werk. Die saamhorigheid tezamen met het succes maakt dat een review met klanten (stakeholders) zo’n extra energie geeft, dat de volgende sprint bijna automatisch wéér een stukje beter gaat.

Verder is van belang om te beseffen dat geen enkele omgeving hetzelfde is (dus met een “toverstok-oplossing” te veranderen), en dat mensen die 20 à 30 jaar een bepaalde werkwijze hebben ook niet met 1 knop in 1x te veranderen zijn. Dat moet je ook niet willen!

Er zijn nog veel meer factoren belangijk, maar dan hou ik me niet aan mijn eigen standaard. “kort(-cyclisch) en snel feedback”. Heb je vragen of wil je in gesprek, mail me gerust!